Korona Gór Polski: Skalnik i Chełmiec
09.07.2014 /
czytano: 1355 razy
Piątek trzynastego był dla nas jednocześnie pechowy i szczęśliwy. Pechowy, ponieważ nadłożyliśmy sporo drogi, żeby dojechać do Rudaw Janowickich, a spowodowane to było drogowymi objazdami. Szczęśliwy natomiast, bo kolejny dzień pogoda nam dopisywała i widoki były piękne. Wędrowaliśmy przez 2 pasma – Rudawy Janowickie i Góry Wałbrzyskie. Zdobyliśmy ich najwyższe szczyty – Skalnik i Chełmiec.
REKLAMA
Rudawy Janowickie – Skalnik
Z przejściami dojechaliśmy w Rudawy Janowickie. Tylu objazdów jeszcze nie było, na szczęście przed 8 byliśmy na miejscu. Przyjechaliśmy do miejscowości Czarnów skąd prowadzą szlaki na najwyższy szczyt pasma. Na Skalnik (945 m) postanowiliśmy wyjść szlakiem niebieskim. W tym samym kierunku, aż do samej Małej Ostrej (935 m), szczytu, który jest o wiele bardziej popularny od Skalnika (945 m) szedł z nami jeszcze szlak zielony. Podjechaliśmy na sam koniec asfaltowej drogi i stanęliśmy w pobliżu kontenerów na śmieci. Jest to dobre i bezpieczne miejsce do zostawienia samochodu. Czytaliśmy o tym szlaku, że trzeba bardzo uważać, żeby się nie zgubić, jednak wystarczy dobrze przeczytać mapę i nie ma żadnych problemów z przebiegiem trasy.
Po minięciu szlabanu odbiliśmy ostro w prawo. Jedynie tutaj trzeba zachować czujność, bo drzewa są bardzo gęste, a kolory zielony i niebieski zlewają się z otoczeniem. Ten kawałek trasy jest chyba najbardziej męczący, ale jest to zmęczenie minimalne. Po dojściu pierwszej ścieżki należy odbić w prawo. Dróżka jest bardzo dobrze wydeptana i nie ma problemów z jej znalezieniem. Po jakichś 200 metrów znowu następuje odejście ale tym razem w lewo. Oznaczenie jest w tych miejscach bardzo dobre i nikt tutaj nie natrafi na problemy. Po zmianie kierunku trzeba udać się prosto w górę z minimalną zmianą kierunku w lewo. Wtedy po 20 minutach dojdziemy do szerokiej, kamienistej drogi i tutaj dla wszystkich zaczyna się problem. Można zauważyć, że nie ma tam żadnego oznaczenia. Drzewa są zdziesiątkowane i oczywiście wycięte te, na których był namalowany szlak. Nie pierwszy raz się z tym spotykamy. Widzieliśmy, że wiele osób idzie dalej prosto nie myśląc o ewentualnym odejściu. Ścieżka przed siebie jest wydeptana przez zagapionych turystów. W tym miejscu należy skręcić w lewo i iść z tą drogą, aż do większego rozjazdu. Droga pójdzie na dół, a my w górę już ze znakami.
Idąc dalej dojdziemy do szczytu o nazwie Mała Ostra (935 m). W partii szczytowej wzniesienia znajduje się szereg okazałych skałek o fantazyjnych kształtach, z których szczytowa udostępniona jest stopniami wykutymi w skale i zwieńczona platformą widokową. Prowadzi tam wytyczona ścieżka. Warto zejść na kilka minut ze szlaku na Skalnik (945 m), aby tam być.



Po przerwie wróciliśmy na niebieski szlak. Do najwyższego punktu Rudaw Janowickich doprowadziła nas dobrze wydeptana ścieżka.

Tabliczka informująca o szczycie jest przybita tuż przy szlaku, natomiast najwyższy punkt jest kilkanaście metrów w lewo i jest on zaznaczony kamieniem. Osobom zdobywającym Korony Gór Polski wystarczy zdjęcie przy tabliczce, bo po coś ona tam została zamieszczona.


Wróciliśmy do Małej Ostrej (935 m) i zmieniliśmy szlak na żółty. Już na samym początku do zobaczenia mamy Konie Apokalipsy. Jest to zgrupowanie skałek, składające się z kilku granitowych ostańców o wysokości dochodzącej do 16 metrów. Grupę tworzą skały zbudowane z granitu karkonoskiego. Skałki, ze względu na charakterystyczny kształt, malowniczą formę oraz położenie w Rudawskim Parku Krajobrazowym, stanowią turystyczną ciekawostkę. Swą nazwę zawdzięczają sylwetce przypominającej zarysem konie.
Następnie przez około 30 minut schodziliśmy przez las. Po dotarciu na Przełęcz pod Bobrzakiem zmieniliśmy szlak na rowerowy. Musieliśmy to zrobić, żeby dotrzeć na miejsce parkingowe. Trzeba przyznać, że do zwiedzenia tego pasma potrzeba o wiele więcej czasu.
Mapka poglądowa
Informacje
* Data wycieczki 13.06.2014
* Dystans 5,83 km
* Czas trwania 1g:56m:03s
* Średnia prędkość 3.0 km/h
* Łącznie w górę 194 m
* Łącznie w dół 209 m
Góry Wałbrzyskie – Chełmiec
Tego samego dnia przenieśliśmy się w Góry Wałbrzyskie w celu zdobycia Chełmca (851 m). Jest to najwyższy szczyt pasma. Patrząc na wykaz szczytów Korony Gór Polski można powiedzieć, że wyjście na niego nie powinno sprawić trudności bo szczyt nie przekracza nawet 900 metrów. Ci co na niego się udadzą, zwłaszcza szlakiem niebieskim z Wałbrzycha to nie zapomną tego wyjścia do końca życia.
Zaparkowaliśmy obok cmentarza przy szlaku niebieskim. Są tam 2 duże parkingi i nie trzeba się martwić o swój samochód. Już od samego początku Chełmiec (851 m) prezentował się okazale.
Minęliśmy krzyż i przez jakieś 20 minut szliśmy przez miasto. Dopiero pod koniec zaczęło się leśne wyjście.

Najpierw delikatnie po prostym, aż do małego stawu.
Polecamy tutaj głębszy odpoczynek :). Szlak się bardzo dobrze oznaczony i nie żadnych trudności. Następnie wchodzimy na drogę i idziemy z nią przez jakieś 300 metrów. Potem szlak odbija w prawo i tutaj zaczyna się męczarnia. Muchy, ciepło, muchy i muchy. Idzie się tak jakaś godzinę. Nogi pod koniec dawały o sobie znać jak nigdy.
Usłyszeliśmy wrzaski gdzieś w górze i wiedzieliśmy, że szczyt jest coraz bliżej. Gdy zobaczyliśmy krzyż byliśmy szczęśliwi, że to już koniec. Jak dotarliśmy na szczyt to wszyscy jakoś dziwnie na nas patrzyli. Zmęczeni ale szczęśliwi podeszliśmy do szlakowskazu
Położyliśmy się i obserwowaliśmy zabawy dzieciaków z podstawówki.
Później okazało się, że wieża widokowa jest zamknięta z powodu remontu. Druga wieża w Sudetach i druga remontowana. Wielka szkoda, bo z Chełmca (851 m) rozciągają się naprawdę ładne widoki.
Schodziliśmy tym samym szlakiem tylko na górze wędrując chwilę żółtym. Dotarliśmy do Wałbrzycha około 15 i pojechaliśmy w poszukiwaniu noclegu.
Mapka poglądowa
Informacje
* Data wycieczki 13.06.2014
* Dystans 10.23 km
* Czas trwania 3g:28m:50s
* Średnia prędkość 2.9 km/h
* Łącznie w górę 470 m
* Łącznie w dół 335 m
Do zobaczenia na szlaku !
Lista komentarzy
Brak komentarzy