KRYNICA GÓRSKA ZAPRASZA NA WEEKENDY I WAKACJE
29.03.2014 /
czytano: 3268 razy
Krynica- Zdrój- perła południowej Polski, miasto piękna, lirycznej zadumy, roziskrzonych bulwarów, żywiołowych ognisk, pełna wdzięku, charyzmy, niepowtarzalnej atmosfery.
REKLAMA
Sądecczyzna bogata i różnorodna wpisana w rejestr najpiękniejszych regionów Polski zachwyca widokową idyllą krajobrazów, pejzaży, uzdrawiającą energią drzew, kulturą i sztuką. Miasta i wsie są tak sędziwe jakby istniały od zarania dziejów.
W miejscu, gdzie dziś usytuowane jest uzdrowisko przed wiekami przy szumie ciemnych borów z głębi ziemi biły uzdrawiające źródła, do których przychodziły zwierzęta i ptaki gasić pragnienie.
Przekazywana z pokolenia na pokolenie legenda głosi: pewnego razu do źródła zabłądziła urocza pasterka w poszukiwaniu zagubionej owcy. Zakochany w niej rycerz z muszyńskiego zamku wkrótce wyruszył na wojnę z Tatarami. Mijały lata, a rycerz nie wracał. Wówczas dziewczyna postanowiła spędzić życie w pustelniczej chacie. Pewnej nocy zbudził ją głos rycerza proszącego o pomoc- w rannym rozpoznała swojego ukochanego. Obmywała jego rany wodą ze źródła i tym przywróciła mu zdrowie.
W miarę jak rosła legenda krynickiego zdroju, powstawała osada, tworzona przez osadników karczujących lasy. Odkrycie wód mineralnych oraz leczniczych właściwości drzew spowodowało błyskotliwy rozwój wsi.

HISTORIA
8 stycznia 1547r. Danko „Vir honestus de Miastko”, czyli sławetny mieszczanin z Miastka (dawna nazwa Tylicza) otrzymał od biskupa krakowskiego Samuela Maciejowskiego sołtystwo Krzenycze. Do czasów rozbiorów miejscowość wchodziła w skład „państwa muszyńskiego”, będącego własnością biskupów krakowskich. Mieszkańcami byli głównie Łemkowie, wyznający chrześcijaństwo obrządku greckiego, w szczególny sposób czcząc Matkę Miłosierdzia za dar cudownego źródła. Odtąd też uważali Ją za swoją i źródeł patronkę. W miejscu objawienia na Łętówce stoi figura MB z 1866 r. wg projektu Artura Grottgera.
W 1745 r. Gabriel Rzaczyński pisze w „Historii naturalnej osobowości Królestwa Polskiego”, że krynickie wody używa się do leczenia chorych. Naukowo zdroje zbadał po raz pierwszy profesor Uniwersytetu Lwowskiego Baltazar Hacquet. Od tego czasu datuje się rozwój Krynicy jako uzdrowiska.
Eksploatację krynickich źródeł zapoczątkował Franciszek Stix von Saunbergen zakupując od czternastu włościan „kwaśne źródło z przylegającymi do niego gruntami”. Z dokumentacji wynika, że nabywca grunt kupił tanio, a źródło otrzymał gratis- Akt sprzedaży z 24 kwietnia 1793 r. za kwotę 204 zł polskich. Tę datę przyjęto za narodziny uzdrowiska Krynica- Zdrój.
W 1793 r. zbudowano pierwszy obiekt zdrojowy tzw. „Mały domek”. W 1807 r. wzniesiono pierwsze łazienki kąpielowe. W 1886r. nowe łazienki mineralne, znane pod nazwą "Stare Łazienki". Kolejne lata to kolejne sukcesy uzdrowiska: 1889r.- "Dom Zdrojowy", 1926 r. "Nowe Łazienki", 1939 r.- "Hotel Zdrojowy". Wielkie zasługi w rozwoju uzdrowiska miał Józef Dietl. Dzięki umiejętnie prowadzonej promocji Krynica zdobywała sławę w całej Polsce i zagranicą.
W czasie trwania drugiej wojny światowej uzdrowisko było niedostępne dla Polaków. Obecnie do Krynicy przybywa kilkadziesiąt tys. kuracjuszy rocznie. Zostały rozpoznane 22 źródła wody mineralnej. Są to szczawy wapniowo- magnezowe oraz szczawy wodoro- węglano- sodowo- wapniowo- żelaziste. Obecnie w lecznictwie używa się wody z 8 zdrojów: „Jan”, „Józef”, „Główny”, „Słotwinka”, „Mieczysław”, „Tadeusz”, „Zuber”, „Karol”. W 1971 r. do użytku została oddana „Nowa Pijalnia”. Wnętrze klimatyzowane. Oprócz urządzeń pijalni mieści się tu również: galeria sztuki, sala koncertowa, ogród różany. Przed wejściem pod szklaną kopułą bije źródło- pozostałość poprzedniej pijalni „Zdrój Główny”.
WSPÓŁCZESNOŚĆ
O niepowtarzalnej urodzie miasta decyduje harmonijne powiazanie architektury starej i nowej z krajobrazem. Każda pora roku satysfakcjonuje odwiedzających Krynicę. Zimą zbocza wtulone w roziskrzoną biel śniegu wywołują zachwyt nieustającej dekoracji świątecznej. Łagodne szlaki o urozmaiconej konfiguracji zachęcają do uprawiania sportów zimowych.
Wiosną leśna aura obdarza niezwykłą życiodajną mocą. Nowa zieleń przywraca nową energię życia, równowagę ducha. Lato wyjątkowe w swoim rodzaju oferuje wszystko co najlepsze. Boli głowa, wciąż chorujesz, przygniata cię depresja wybierz się do Krynicy. Tam tajemniczo szumiące drzewa przekazują zadziwiającą siłę (stwierdzone naukowo). Dawno temu nasi przodkowie nie znając chemicznego lecznictwa korzystali z tzw. „kuracji drzew”. Praojcowie przybywali do lasów po zdrowie- i je otrzymywali.
Leczy już samo przebywanie w źródlanym lesie. Udowodniono, że gałązki jodły w pomieszczeniu chorego zmniejszają o 50% liczbę mikrobów. Sosnowe, jałowcowe, brzozowe przyspieszają rekonwalescencję. Uodpornieni na chemiczne lecznictwo czerpią korzyści z leśnej klinki, gdy w żyłach drzew tętnią życiodajne soki wzmocnione energią słońca. Św. Bernard, twórca mistyki kościelnej większą część życia spędził w dębowej dziupli. Podziwiany za rozum, męstwo zwykł mówić: Jedno i drugie zawdzięczam Bogu, drzewom i ptakom. Ptaki, choć nie pozwalają do siebie podejść swoim świergotem doskonale oczyszczają aurę (biopole) człowieka.
Jesień w Krynicy naładowana gwarem kuracjuszy, kumulacją biosystemową wyzwala dobroczynne odruchy serca i umysłu. Niesie moc wrażeń w związku z obcowaniem z kulturą, sztuką i niepowtarzalną zabytkową architekturą miasta np. pomnik zwany „Ławą Józefa Ignacego Kraszewskiego” wzniesiony dla uczczenia 50- lecia jego pracy pisarskiej w 1979 r. wg projektu W. Gersona. Gwarny deptak. Splendoru miastu dodaje ok. 70 zabytków drewnianych budowli (przełom XIX i XX w. ) „Łazienki Borowinowe”, „Stare Łazienki Mineralne” , „Stary Dom Zdrojowy” zgodnie sąsiadują z budynkami współczesnymi. Kilka kroków dalej usytuowany jest pomnik Adama Mickiewicza z 1907 r. Po drugiej stronie zabudowa willowo-pensjonatowa, pośród niej willa „Witoldówka” z 1888 r. pierwotnie drewniana, obecnie murowana. Obok stacja kolejki linowej z 1937r. na Górę Parkową. Tuż za „Nowymi Łazienkami ” kościół parafialny pw. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny (1988-90). Drzwi otwarte- układ wnętrz trójnawowy. Pachnie kadzidłem i woskiem.
W sanatoryjnej dzielnicy stoją największe obiekty leczniczo- wypoczynkowe: „Lwigród”, „Drzewiarz” itp. W „Parku Słotwińskim” zabytkowe pijalnie wód mineralnych. W centrum wzdłuż potoku Palenica zabytkowe wille: „Pod Berłem” (1909r.), „Soplicowo” (1880 r.), „Patria” z 1938 r. – budynek modernistyczny, murowany dla Jana Kiepury.
Z Góry Parkowej zachwyca wspaniały widok na Pasmo Jaworzyny. Na zboczach tejże góry rozciąga się „Park Zdrojowy”, założony w 1910r. zalesiony jodłą, sosną, świerkiem. Na uwagę zasługuje wyjątkowej urody kaplica na „Dietlówce” (1863 r. ) wzniesiona na planie krzyża greckiego. Na Polanie Michasiowej cieszy się dużą popularnością źródło „Bocianówka”, którego woda jest pomocna w leczeniu niepłodności.
Kryniczanie z dumą twierdzą, że Krynica skupia w sobie wszystko to, co najlepsze…i to jest prawda!
Monika Turska
zdj. www.krynica-zdroj.pl
www.krynica.pl
pp12
Lista komentarzy
Brak komentarzy