Zdaje się, że umiejscowienie oraz treści rozmaitych motywów na skórze mogą obrazować pewne swoiste cechy charakteru danego człowieka. Czy jest tak naprawdę? Badaniami nad zależnością miejsca wykonania modyfikacji na ciele a potrzebami psychicznymi bądź cechami charakteru podjęli się Dariusz Tarczyński, autor książki "Zrozumieć człowieka z wyglądu", a także ekspert z zakresu seksuologii Zbigniew Lew-Starowicz w "Encyklopedii erotyki".
REKLAMA
Publikacje obu psychologów wzbudziły ogromne kontrowersje, przy czym zyskały zarówno wielu zwolenników, jak i przeciwników. Wedle opinii tych drugich, modyfikacje ciała mogą umożliwić rozpoznanie niektórych cech osobowości człowieka, ale nie można z góry ich przypinać do każdej osoby posiadającej np. tatuaż w okolicy brzucha. Mógł on bowiem powstać z indywidualnych względów estetycznych, w pogoni za modą czy być wyłącznie kwestią przypadku, np. wykonano go osobie będącej pod wpływem alkoholu. Poglądy Tarczyńskiego oraz Lwa-Starowicza, a szczególnie te dotyczące tatuażu i piercingu, są nie tylko interesujące dla badaczy rozmaitych modyfikacji czy body artu, ale mogą również stanowić wstępną odpowiedź na pytanie: dlaczego ludzie poddają się zabiegom ozdabiania ciała? Tatuaż jako symboliczny krzyk jednostki i oznaka niszczenia ciała na własne życzenie Z takim oto zapatrywaniem spotykamy się w książce Dariusza Tarczyńskiego, który przypisuje trwałym rysunkom akcentowanie problemów psychicznych człowieka. Chociaż moda na ten sposób zdobienia przez stulecia wzbudzała zainteresowanie i przenosiła się do coraz wyższych warstw społecznych, autor uważa, że forma utrwalonego na skórze buntu nie uległa żadnej zmianie. Tatuaż po dzień dzisiejszy stanowi bowiem podłoże symbolicznego krzyku własnego "ja" osoby, która go posiada. Dla Tarczyńskiego bardzo ważne jest umiejscowienie wzoru na konkretnej partii ciała. Autor podaje trzy przykłady najbardziej charakterystycznych miejsc oraz ich symbolikę: • tatuaż na poziomie bioder oraz pośladków (świadczy o problemach człowieka z określeniem własnego seksualizmu, a także osiągnięciem zaspokojenia w niniejszym zakresie; wytatuowany na pośladku informuje o ranie psychicznej jednostki, która mogła zostać odepchnięta lub potraktowana przedmiotowo i poprzez trwały wzór w tym miejscu wyraża swój ból; z drugiej strony taki motyw odwołuje się do nieszczęśliwych czasów dzieciństwa, kiedy dana osoba była raniona przez swoich rodziców) • tatuaż w okolicy brzucha (oznacza problemy związane z działaniem człowieka oraz jego trudność adaptacji z otoczeniem) • tatuaż na ramionach (symbol bólu, wynika ze starań potwierdzenia swojej siły) Psycholog zwraca ponadto uwagę na ogólne cechy samych wzorów na ciele, które mogą mieć różną wielkość oraz kształty. Zdaje się, że również one wyrażają potrzeby danego człowieka, przy czym opisują jego charakter. W swojej publikacji Tarczyński wymienia kilka takich motywów, zaś najciekawszymi z nich są: • wzór duży (świadczy o pragnieniu przygód, łaknieniu przestrzeni oraz ekspansji intelektualnej; osoby, które go wybierają cechują się chaotycznym działaniem, mają bardzo oryginalne, lecz często niezbyt praktyczne pomysły i chcą zaimponować innym) • wzór mały (oddaje wrażliwość plastyczną i przywiązywanie uwagi do drobiazgów; człowiek, który decyduje się na taki motyw jest z reguły nieśmiały, ma dystans wobec innych ludzi, przy czym może także wykazywać się poczuciem ładu i wyrobionym, dość skromnym gustem) • wzór geometryczny/symetryczny (może symbolizować problemy jednostki ze skupieniem się oraz próby samonarzucania pewnych rygorów, których nie jest w stanie przestrzegać na dłuższą metę) • wzór asymetryczny (dotyczy postrzegania własnego życia za bezładne i przyznania się do tego: "Chaos jest we mnie, pomimo wysiłków, by go zniwelować i uporządkować własne życie. Mój spokój zewnętrzny jest tylko pozorny.") • wzór zaokrąglony (zwłaszcza na poziomie nóg wyraża dużą wyobraźnię i spontaniczność; z drugiej strony świadczyć może o infantylności człowieka, a także jego braku posiadania określonych zasad w sferze seksualnej) • wzór w formie kwiatu (symbol zainteresowań intelektualnych i nieszablonowości myślenia; osoby, które decydują się na niego interesują się sztuką, religią czy zjawiskami paranormalnymi, lecz często zarzuca się im brak mocnego stąpania po gruncie)
pp12